اسامي که جنسيت آن ها مستقل از ساختار، فعل و فاعل جمله مي باشند،
جالب هستند. آن ها تصويري زيبا از تفاوت هاي جنس مذکر و مؤنث ارائه مي کنند. اين
اسامي به خصوص در زبان هايي که به صورت واضح به تفکيک گرامري اسامي مذکر و مؤنث مي
پردازند بسيار مشهودتر است. براي مثال مي توان مونث بودن هميشگي ستاره، يا مذکر
بودن دائمي «خلبان»، «حکيم» و «پروفسور» در زبان فرانسه را عنوان نمود.
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم بهمن 1387
‡
